അമ്മ

 അമ്മിഞ്ഞപ്പാലിന്റെ

മധുരമാണമ്മ.

ദയ

ദയയില്ലാത്ത മനുഷ്യനെ

ദയ പഠിപ്പിക്കുവാൻ

ദയാപരനായ ദൈവം

ദാനത്തിൽവിളങ്ങുന്നു.

അതിർത്തി

 അതിർത്തി കല്ലുകളെക്കാൾ

ഉറച്ചതാണ്

ചില മനസ്സുകൾ

തമ്മിലെ വൈരം

ഉമ്മ

 ഉമ്മ

വെയ്ക്കാൻ 

കൊതിച്ചവൾ

 തണുത്തുറഞ്ഞ്

കിടപ്പൂ

എന്റെ

ജീവനിൽ

കമെന്റ്

കമെന്റ്അടി പഴംകഥയായി

എഫ് ബി കമന്റ് വന്ന്

ആ പേരുദോഷം നീക്കി

ചിറകുകൾ

ചിറകുകൾ  അരിഞ്ഞിട്ടവർ

നീലാകാശം ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു

നിനക്കതിരുകൾ ഇല്ല

ഇനി പറന്നോ.

ജീവിതം

 ജനനത്തിനും

മരണത്തിനും

ഇടയ്ക്കുള്ള നാടകം.

വഴിയരികിൽ കണ്ടവർ

വഴിയരികിൽ  കണ്ടവരിൽ

ഒരാൾ കാവിമുണ്ടും

മറ്റേയാൾ ചുവപ്പ്മുണ്ടും ഉടുത്തിരുന്നു

അവർ

പരസ്പരം 

ജീവനെടുക്കാനായി അഞ്ഞ് കുത്തി 

രണ്ടുപേരിൽനിന്നും

ഒരേനിറത്തിലെ ചോരചീറ്റി

കണ്ടുനിന്നവർ ഭാഗം തിരിഞ്ഞ് വഴക്കിട്ട് മടങ്ങി.

ഓർമ്മകൾ

ആളില്ലാ കവലകൾ

ഏകരായ കലിഗുകൾ 

അടച്ചിട്ട ജിമ്മുകൾ

പൂട്ടിട്ട കൊട്ടകകൾ

ഓർമയിൽപോലും

ഇങ്ങനൊന്നും ഓർത്തില്ല.

നാവ്

ആരോ കെട്ടിയ

നാവിന്റെ കെട്ടഴിച്ച്

എനിക്കീ ലോകത്തോട്

സത്യം വിളിച്ചുപറയണം.

അക്ഷരം

നിലത്തെഴുതിപ്പഠിച്ച

അക്ഷരങ്ങളൊന്നും

ഇപ്പോൾ നിലത്ത്

നിൽക്കുന്നില്ല.

സവർണ്ണത

അധികാരത്തിന്റെ 

വർണ്ണമാണോ

സവർണ്ണത ?

ദാമ്പത്യം

 സുഖദുഃഖങ്ങൾ

ഒരു 

താലിച്ചരടിൽ

കൊരുത്തിട്ട്

പറഞ്ഞു

ഇനി ജീവിക്കൂ ..

തിര

ഓരോ പുണരലിലും

ആർത്തു പറയും

നിന്നെ തനിച്ചാക്കില്ല.

പുതിയ ലോകം

തോൽവികളിൽ നിന്നും

പൊരുതി ജയിക്കാൻ

ഞാൻ കണ്ട വഴി.

മഴവില്ല്

 മഴവില്ലിന്റെ  

കഥതേടി

അലഞ്ഞു

ഓരോ

നിറത്തിനും

ഓരോ

കഥ.

മഴയിൽ ഞാൻ

കൊഴിഞ്ഞ പ്രണയത്തെ

ഒറ്റയ്ക്ക് താലോലിക്കാൻ

മഴയിൽ ഞാൻ അലിയാറുണ്ട്

ഒരു തിരി പോൽ എരിയാറുണ്ട്

ഒറ്റപ്പെടൽ

ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ വേദന

അനുഭവിച്ചു തന്നെ

മനസ്സിലാക്കണം

കുറഞ്ഞത് ഒരസുഖം വന്ന്

ഒരുമുറിയിൽ 

ഒറ്റയ്ക്കാവണം.

മാസ്ക്

 മാസ്ക് ധരിക്കാനും

മരണം വരിക്കാനും

ആർക്കും ഇഷ്ടമല്ല

വൈശാഖേ ആരാണ് നീ

ഞാൻ കുറിക്കുന്ന വാക്കുകളെ

അർത്ഥമെത്തുമാറ് 

അണിയിച്ചൊരുക്കുന്നവൻ 

മഴത്തുള്ളികളെ 

അമൃത ബിന്ദുക്കളാക്കുന്നവൻ.

ചുമപ്പ്

അകറ്റിനിർത്തിയവനെ

തഴയപ്പെട്ടവനെ

ഒന്നിച്ചു നിർത്തുന്ന

ചുവപ്പ് ഒരു ലഹരിയാണ്

ഹൃദയത്തിന്റെ

കവിതയാണ്.

വേലി

മനസ്സ് പകുത്തവർ വേലികെട്ടി

ജാതി തിരിച്ചവർ വരിഞ്ഞുകെട്ടി 

ഇതു കണ്ട് ദൈവം വിഷണ്ണനായി

പ്രളയത്തെ വിട്ടിട്ട് ആ വേലി നീക്കി 

അതുകണ്ടു  ദൈവം പുഞ്ചിരിച്ചു.

പട്ടം

 അതിരില്ലാതെ പറക്കാൻ

ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിലും

ഒരു നൂലിൽ ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഇന്ത്യ

മതേതരത്തിൽനിന്നും

മതത്തിലേക്ക്

തോരാമഴ

 മനുഷ്യന്റെ അപരാധങ്ങൾക്ക്

ഭൂമിയുടെ പ്രായശ്ചിത്തം

കണ്ണുനീർത്തുള്ളികൾ

തോരാമഴയായി തുടരുന്നു.

പ്രേമലേഖനം

ഞാൻ

നിന്നോട് 

പറയാൻ

കുറിച്ച 

വരികൾ

നമ്മെ 

ഇഴചേർത്ത

കവിതകൾ.

മോഹൻലാൽ

മഞ്ഞിൽ വിരിഞ്ഞോരു പൂവ്

വേഷങ്ങൾ മഴവില്ലുപോൽ 

മലയാളിയുടെ അഹങ്കാരം 

ഈ നായകൻ കിരീടമുള്ള 

രാജാവിന്റെ മകൻ 

അഴകിയ രാവണൻ

നിന്റെ ചുണ്ടിലെ പുഞ്ചിരി

എന്റെ നെഞ്ചിലത്  പ്രണയമായ് 

നിന്റെ പൊഴിഞ്ഞയാ 

 വളപ്പൊട്ടുകൾ

എന്റെ കനവിലത് 

ഓർമ്മയാണ് 

നീ

വിരിയിക്കാൻ ഏൽപ്പിച്ച മയിൽ‌പീലിയോ

ഇന്നുമതാ പുസ്തകത്താളിലുണ്ട്

ബാഗുകൾ സൈക്കിളിൽ  തൂക്കി നാം നടന്നു

അകലുന്ന

 വഴികളിൽ 

നിന്നെനോക്കി 

ഞാൻ 

നിന്നു

ഒരുചിരി സമ്മാനിച്ച്

 നീ മടങ്ങി

നീ നടന്നകന്ന വഴികളിൽ ഞാൻ

കാത്തുവെച്ചത് പ്രണയം

ഒരു അഴകിയ രാവണനായ്

തിരികെവന്ന്

കൈക്കലാക്കാൻ കാത്തുവെച്ച പ്രണയം

നെഞ്ചിലൊരു നെരിപ്പോടുപോൽ എരിയുന്നു

നിന്നോടുള്ള

എന്റെ

പ്രണയം

നമ്മൾ തമ്മിൽ

ആർക്കും അഴിക്കാനാവത്ത

കുരുക്കുപോലെ പിണഞ്ഞിരിക്കുന്ന

നമ്മൾ  പ്രണയത്തിലാണ്

അല്ല

പ്രണയം നമ്മളിൽ ആണ്

രാത്രിക്കാഴ്ച

എന്നിലെ രാക്കാഴ്ച്ച ഇങ്ങനെയാണ്..

ഇരളടഞ്ഞ വഴികളും 

നിറം മയങ്ങിയ നേരവും

പെയ്തൊഴിയാത്ത കനവുകളും

ചെന്നെത്തുന്നതോ 

സൂര്യനെ പ്രണയിച്ച്

അടച്ചുപൂട്ടിയ രാത്രിയുടെപക്കൽ.

ആണധികാരം

വരുതിക്ക് നിർത്തി

ഭരിക്കും

എതിർത്താൽ

ഫെമിനിസ്റ്റാക്കും.

അവന്റെ ലോകം

അവന്റെ അധികാരം..

രക്തസാക്ഷി

രക്തം സാക്ഷിയാക്കി

ചരിത്രത്തിലേക്ക്

നടന്നവൻ....

പോരാളി

മാലാഖയാണിവൾ പോരാളിയാണവൻ

ഈ ദുർഘടകാലത്ത്  ആശ്വാസമാണിവർ

വിയർത്തുകുളിച്ചവർ 

ജീവനായ് പൊരുതുന്നു

ജീവൻ മറന്നിവർ ഒരുമിച്ച് പടവെട്ടും 

വിട്ടു കൊടുക്കില്ലവരീ

നാടിനെ

അതിജീവനത്തിന്റെ

മാലാഖമാരിവർ

സത്യം

സത്യം തെറ്റിനെ ശരിയാക്കും

ശരിയെ തെറ്റാക്കും

വരികൾക്കിടയിലൂടെ വായിക്കേണ്ടിവരും ഇന്ന് സത്യത്തെ കണ്ടെത്താൻ

കഥയിൽ പറയാതെ പറഞ്ഞ സ്ഥലത്താവും സത്യം 

സത്യം സത്യമായി തുടരുന്നു

ആരും കാണാതെ..

നിഴൽ

 ജനനം മുതൽ മരണം വരെ

വിശ്വസിച്ചു കൂടെ നിർത്താവുന്നവൻ 

ഗാന്ധി

 ഗാന്ധി  ഒരു പാഠമാണ് 

ഇന്നിന്റെ മക്കൾ പഠിക്കാത്ത പാഠം 

മതത്തിന്റെ  പേരിൽ പോരിടുമ്പോൾ

തുറക്കണം

ജാതിനോക്കി മനുഷ്യനെ  തിരയുമ്പോൾ

തുറക്കണം 

ഹിംസയ്ക്കായ് ഒരുങ്ങുമ്പോൾ 

തുറക്കണം

ആരും തുറക്കാത്ത ആ പാഠം 

നാളെക്കായ് നിനക്കായ് അവശേഷിക്കുന്നു.

സഹായം

രാവിലെ ഒരരുളപ്പാടുണ്ടായി 

"ഉത്തമഭർത്താവ് ഭാര്യയെ സഹായിക്കും"

കേട്ടപാടെ അടുക്കളയിലെത്തി 

മിക്സി പിടിച്ചു വാങ്ങി

സഹായം തുടങ്ങി. 

അവൾ തലയിൽ കൈവച്ചു

"ഞാൻ ചതയ്ക്കാൻ വെച്ചത്  

ഈ മനുഷ്യൻ  

അരച്ച് കുളമാക്കി" 

കേട്ടപാടെ പിന്മാറി 

കോലായിൽ പതിവുപോലെ 

പത്രവും ചായയുമായി ഇരുന്നു.

പിന്നെ രാത്രിവരെ അവളത് നിർത്തിയില്ല.

വീട്

പുതുതായി കെട്ടിയ

മണിമാളിക കണ്ട

മലയാളി, 

ഇതൊക്ക അനാവശ്യമാ.. 

ഒന്ന് തൂത്തിടാൻ 

ഒന്ന് തുടച്ചിടാൻ 

ഒത്തിരി പണിക്കാർ വേണം. 

അങ്ങിനിരിക്കെ മലയാളിക്ക് ദുബായ് ലോട്ടോ അടിച്ചു 

കോൺട്രാക്ടറെ തപ്പിയെടുത്ത് പറഞ്ഞു 

ദാ.. അത് പോലെ വേണം !!

അതിനേക്കാൾ വലുതായാലും

കുഴപ്പമില്ല.

മഴയും പ്രണയവും

തോരാതെ പെയ്യുന്ന മഴയിൽ പ്രണയമുണ്ട്

 

കറുത്ത മേഘങ്ങളെ 

അമൃത ബിന്ദുക്കളാക്കുന്നത്  പ്രണയമാണ് 

ഇടിമിന്നൽ അവർ പുണരുന്ന ശബ്ദമാണ് 

അവർ പ്രണയിക്കുന്നു 

നമ്മൾ ആസ്വദിക്കുന്നു

എന്റെ ഫേസ്ബുക്ക് കവിതയും കവികളും

ഒരു കവിതാ ഭക്തയെന്നെ ആ ഗ്രൂപ്പിൽ ചേർത്തു

ഫേസ്ബുക്ക്  കവികൾ നിറഞ്ഞ തീരം

ചേർന്നപ്പോ  അവിടെയൊരു മത്സരം നടക്കുന്നു 

ഞാനോ അടുക്കളപ്പണി തൊഴിലായ് പഠിച്ചവൻ

ഈ ഞാനും എഴുതിയൊരു കുഞ്ഞ് കവിത

ഉടനെ ഗ്രൂപ്പിലെ എഴുത്തച്ഛൻ എത്തി 

പറഞ്ഞതോ 

"ആംഗലേയം കുത്തിനിറച്ചത്"

പിന്നീട് വന്നതോ ഗ്രൂപ്പിന്റെ ഉള്ളൂർ 

അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു 

"സന്ധിയും വരിയും അക്ഷരവും തെറ്റി"

പിന്നെ വന്നതോ ഗ്രൂപ്പിന്റെ കുമാരനാശാൻ ഉടനടി മൊഴിഞ്ഞു 

"വാക്കിന്റെ അകലം കുറഞ്ഞുപോയി"

പിന്നെയെത്തി ഗ്രൂപ്പിന്റെ വള്ളത്തോൾ

തൽക്ഷണം പറഞ്ഞു

" വിഷയം പാടെ മറന്ന രചന"

എല്ലാം കേട്ട ഞാൻ

 പേനയും പേപ്പറും ഉപേക്ഷിച്ച്

അടുക്കളയിലേക്ക് ഓടി

അവിടെയെന്റെ രുചിക്കൂട്ടുകൾ 

വിഭവങ്ങളായി ഒരുങ്ങിയിരുന്നു.

അദ്ധ്യാപക ദിനാശംസ

ആദ്യമായി കറുത്ത ബോർഡിൽ ഒരു വര വരിച്ചു 

കണക്കു സാർ പഠിപ്പിക്കാൻ "1" ആക്കിമാറ്റി 

 ഇംഗ്ലീഷ് മാഷ് അതിനെ ചെറിയക്ഷരം "i" ആക്കിതീർത്തു 

 മലയാളം ടീച്ചർ  അത് മിനുക്കി ദീർഘം ആക്കിയതും ഓർക്കുന്നു.

 പിന്നീട് ആ വരയിൽ നിന്നും ഒരുപാട് വരകളും ഒരുപാട് വിഷയങ്ങളുമായി വളർന്നു. 

ആദ്യത്തെ ആ വരയിൽ നിന്നും തലയിലെഴുത്ത് തിരുത്തിയ എല്ലാ അദ്ധ്യാപകരേയും  അനദ്ധ്യാപകരേയും ഈ സുദിനത്തിൽ ഓർക്കുന്നു.

 ഏവർക്കും ഹൃദ്യമായ അദ്ധ്യാപകദിനാശംസകൾ

കൊറോണയിലുണ്ടൊരു 'ഓണം'

കൊറോണ വന്ന് ഓണം 

ഞങ്ങളെ കണ്ട് ഓണം 

പിന്നെ പൊക്ക് ഓണം 

കൊറോ

കൊറോണയിലുണ്ട് ഒരോണം 

ഓണത്തിന് പത്തു ദിവസമാണവധി

കൊറോണയ്ക്ക് ദിനവും അവധിയാണ്

 ഓണം വെയിൽ പോലെ തെളിഞ്ഞത് 

കൊറോണ ജയിൽപോലെ ഇരുണ്ടത് 

ഓണത്തിന് ഒരുമിച്ചാണ് നടത്തം

കൊറോണയ്ക്ക് ഒരുമീറ്റർ അകലവും 

ഓണം മൂന്നടി മണ്ണിന്റെ കഥയാണ് 

കൊറോണയോ ആറാടിയിലെത്തിക്കും 

ഓണം കയ്യും മെയ്യും കഴുകളാണ് 

കൊറോണയോ കൈ നന്നായ് കഴുകലാണ് 

ഓണം മലയാളിക്ക് മധുരമൂറും മാസ്സാണ് 

കൊറോണയ്ക്ക് മാസ്‌കില്ലെങ്കിൽ മരണമാണ് 

ഓണത്തിന് അവിയലാണ് പ്രധാനി 

കൊറോണയ്ക്ക് ദിനവും പല അവിയലുകളാണ് 

ഓണത്തിന് ഒരുവീട്ടിൽ ഒത്തുചേരാം 

കൊറോണയ്ക്ക് ഒരുവീട്ടിൽ ഒറ്റപ്പെടും 

ഇനി നമുക്ക് 

മാസ്കും സാനിറ്റൈസറും കൈയിൽ കരുതാം

ബന്ധങ്ങൾക്ക് ഒരു മീറ്റർ അകലം കാക്കാം 

ഈ മഹാമാരിയെ പമ്പകടത്താം.

കൗമാരം

നടന്നകന്ന  വഴികളിൽ
പെയ്തൊഴിഞ്ഞ മഴകളിൽ
ഞാൻ തേടിനടപ്പൂ  എൻ
കൈവിട്ട കൗമാരത്തെ.

കൊറോണ

ഒരുമിക്കാം വീണ്ടും,
ഒരുമെയ്യായ് പൊരുതാം,

സധൈര്യം നേരിടാം
ഈ രോഗത്തെ

നമ്മൾ
അതിജീവിക്കും

ഒരു അസുഖം വന്നാൽ
ഒരു പ്രളയം വന്നാൽ

ഞങ്ങൾക്ക് മതമില്ല
ഞങ്ങൾക്ക് ജാതിയില്ല

അധഃകൃതനില്ല
പരിഷ്കാരിയില്ല

പിന്നെ ഒരു മതമേയുള്ളു
പിന്നെ ഞങ്ങൾക്ക്
ഒരു ജാതിയെ ഉള്ളൂ

അതാണ് ഞങ്ങളുടെ
ജീവനും ശ്വാസവും ,
അതിന്റെ പേരാണ് കേരളം.

കെട്ടകാലം

കലികാലം
ഇത് കെട്ടകാലം
പെറ്റമ്മ കുഞ്ഞിനെ
കൊല്ലുന്ന കാലം.

അതിർത്തി

അതിർത്തി പങ്കിടുന്ന
രാജ്യങ്ങളെക്കാൾ ശത്രുതയാണ്
മുറിയുടെ അതിരുകൾ
 പങ്കിടുന്ന മനസ്സുകൾക്ക്

അതിർത്തി

അതിർത്തി തിരിച്ചവർ വേലികെട്ടി
വേലി പൊളിച്ചവർ മതിൽ പടുത്തു
മതിലിന്റെ ഉള്ളിലവർ വീട് വെച്ചു
മതിലുപോലവർ മനസ്സും കെട്ടി
മണ്ണ് കാണാത്തപോൽ ടൈൽസ് പാകി
മുറ്റംചൂൽ അവർ ചുട്ടെരിച്ചു
ഗേറ്റിന് മുൻപിലവർ ബോർഡും തൂക്കി
"പൊതുവഴി അല്ല. പട്ടിയുണ്ട് സൂക്ഷിക്കുക"

പ്രിയം

 പത്രം തുറന്ന്
നിര്യാതരായവരുടെ കോളം
അരിച്ചുപെറുക്കി
വേണ്ടപ്പെട്ടവരാരും
പോയിട്ടില്ലെന്നറിഞ്ഞു
സന്തോഷിച്ചു.
അപ്പോളാണ് അമ്മ പറഞ്ഞത്
എല്ലാവരും ആർക്കെങ്കിലുമൊക്കെ
പ്രിയപ്പെട്ടവരല്ലേയെന്ന്..

ചന്ത

ചന്തക്ക് പോകാൻ
ചന്തമുള്ളൊരു സഞ്ചിയും തൂക്കി
ഇറങ്ങിയപ്പോളാണ് അയാൾ അറിഞ്ഞത്
അച്ഛനമ്മമാരൊഴികെ ബാക്കി എല്ലാം
മൊബൈലിൽ കിട്ടുമെന്ന്.

നമ്മൾ തമ്മിൽ

ഞാനും നീയും
നമ്മളായ കഥയാണ്
എന്നെയും നിന്നെയും
തമ്മിൽ കൊരുത്തത്.

മുഖം മൂടി

മുഖം മനസ്സിന്റെ കണ്ണാടി
മുഖം മൂടിയാൽ കണ്ണടഞ്ഞു മനസ്സും

കാലം

കഴിഞ്ഞ വസന്തത്തിന്റെ
കൊഴിഞ്ഞ ഇലകളാണ് കാലം..

മരണം

നിശബ്ദത തളംകെട്ടിയ
നടുത്തളം തന്നിട്ട്
ഒന്നും പറയാതെ പോയി.

ഫുൾസ്റ്റോപ്പ്‌.

ജീവിതം വഴിമുട്ടുമ്പോൾ
ഫുൾ സ്റ്റോപ്പ്‌ (.) ഇട്ടാലോ
എന്നാലോചിക്കും
പിന്നെ
കുറച്ച് നീട്ടി
ഒരു കോമായിൽ (, ) നിർത്തും.