ആശുപത്രി- ഒരോർമ്മ

ഒരുമിച്ചു തുടങ്ങിയ യാത്ര

ഒരാശുപത്രിയിൽ അവസാനിച്ചപ്പോൾ

ഒരാൾ എന്നെന്നേക്കുമായി

ഒറ്റയ്ക്കായി.

വിജനത

അവൾ പടിയിറങ്ങി

വിജനത പടികയറി

അറ്റുപോയത്

അറ്റുപ്പോയ മനസ്സുകൾ

തുന്നിച്ചേർക്കാൻ

കഴിയാത്ത ആശുപത്രികളാണ്

നമ്മൾ.

പ്രതീക്ഷ

നീ എന്റെകൂടെയുണ്ട്

എന്നതാണ് ഏറ്റവും

വലിയ പ്രതീക്ഷ.

വിട

ഇനിയും അവശേഷിക്കുന്നു

ഒരു ക്ലാസ്സുകൂടി 

പക്ഷേ...

വിട പറയാൻ വെമ്പലായി.

താക്കോൽ

ഓരോ പ്രഭാതത്തിന്റെയും താക്കോൽ

                നിന്റെ ചിരിയാണ്.

വിട

പെയ്തൊഴിഞ്ഞ മഴ

ഭൂമിയോട് മന്ത്രിച്ചത്.

അലർച്ച

എനിക്കുമാത്രമറിയാവുന്ന 

വേദനയുടെ കൂമ്പാരത്തിൽ നിന്നാണ്

ഞാൻ അലറിയത്.

പക്ഷേ അത് കണ്ടുനിന്നവർ

എന്നെയൊരു ഭ്രാന്തനായി മുദ്രകുത്തി.

മനസ്സ്

ജീവിതം പകുത്ത

പാതിക്ക്പോലും

കൊടുക്കാതെ

കാത്തു വെച്ചത്.

നാവ്

32 പല്ലിന്റെ

അകമ്പടിയും

തണലും കൊണ്ടാവും 

നാവ് തന്റേടിയായി

ഇന്നും ഒറ്റയ്ക്ക്

നിൽക്കുന്നത്.

പ്രാർത്ഥന

ഞാനും

നീയും

ഒരു നൂലിലെ

മുത്തുകളാവുമ്പോൾ

സംഭവിക്കുന്നത്..

ചർച്ച

 ചർച്ചചെയ്യാനൊരുങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ

അംഗങ്ങൾക്കെതിരെ വരുമെന്നതിനാൽ

'ചർച്ച' പേപ്പറിൽ ഒതുക്കി.

സിഗ്നൽ

നിറഞ്ഞൊഴുകിയ നയനങ്ങൾക്ക് 

പകലിന്റെയും ഇരുളിന്റെയും

നിറങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.

ചുഴികൾ

ഇണയാക്കിയും

തുണയാക്കിയും

പ്രണയവഴിയിൽ

ചുഴികൾ സുലഭം.

കാത്തിരിപ്പിന്റെ ഫലം

നിനക്കായ്‌ കാത്തിരുന്ന

രാവുകളെക്കാൾ കഠിനം

നിന്റെ മൗനമാണ്.

ദൂരം

നമ്മുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴമെത്രയെന്നു

ചോദിച്ചവരോട് ഞാൻ പറഞ്ഞു

ഒരു കിനാവിന്റെ ദൂരമാണെന്ന്.