നിനക്കായ് മാത്രം....

എന്നും പുലർകാലേ,

ജലകണം വിതറുന്ന

കാർകൂന്തലിൽ 

തുളസി കതിരുമായ്

നീ എത്തും

നെറ്റിയിൽ പകിട്ടായി 

ചന്ദന കുറിയും

അതിന് മുകളിലൊരു 

ഭസ്മ കുറിയും

ദേവിയെ പോലെ നടന്നടുക്കും

ആ 6.5 മീറ്റർ സാരിയിൽ

നിന്റെ സൗന്ദര്യം പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

സാരിയുടെ കരയിലെ നിറത്തിനൊത്ത

ബ്ലൗസിൽ നീ തെളിഞ്ഞുനിൽക്കുമ്പോ,

ഞാൻ വേറൊരു ലോകത്താകും.

നിന്റെ ചിരിയിലൊരു 

മന്ത്രം ഒളിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു

ആ കുഞ്ഞിരി പല്ലിന്റെ തിളക്കത്തിൽ

എന്റെ ഓരോ ദിനവും തിളങ്ങും.

നിന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കാൻ,

ആ മുഖത്തെ ചിരി കാണാൻ,

ഇന്നും എന്നും

ആ വഴിയരികിൽ 

ഞാൻ കാത്തുനിൽക്കും 

നിനക്കായ് മാത്രം

ഇനിയും നിനക്കായ്‌

വീണ്ടും വീണ്ടും നിനക്കായ്.

സ്നേഹം

 എന്തിനാണ് ഞാൻ നിന്റെ മേൽ 

ഇത്ര അധികാരം എടുക്കുന്നത്?

എന്തിനുവേണ്ടിയാണ് ഉചിതമെന്ന് തോന്നിയ

 എന്റെ തീരുമാനങ്ങളിലേക്കു നിന്നെ നയിക്കുന്നത്?

നിന്റെ കാലിടറുമ്പോൾ

എന്തിന് ഞാൻ താങ്ങാവുന്നു?

നിന്റെ വാതോരാത്ത കൊഞ്ചലുകൾക്ക്

എന്തിന് ഞാൻ ചെവിയാകുന്നു?

നിനക്ക് എന്നെ വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു ശകാരിച്ചിട്ടും,

പോകാതെ എന്തിനായ് കാത്തുനിൽക്കുന്നു

ഉത്തരം ഒന്ന് മാത്രം....

എനിക്ക് നിന്നോടുള്ള സ്നേഹം.

പക്ഷേ ഇതു നീ തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ 

ഞാൻ നടന്നു മറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും 

നിന്റെയാ കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണിൽ 

എന്നെ മാത്രമാക്കി 

നീ എന്നെ തിരയുന്നത് കാണാനാവും.