കടൽ

ഒത്തിരിപേരുടെ സങ്കടങ്ങൾ

കേൾക്കുന്ന കൊണ്ടാവും 

എപ്പോഴും അലതല്ലി കരയുന്നത്.

നിനക്കു മാത്രമായ്

നിനക്കായ് കാത്തുനിന്ന വഴികളിൽ 

ഇന്നും എൻ പാദമുദ്ര കിടപ്പൂ

നിനക്കായി കരുതിയ ഇരിപ്പിടം

ഇന്നും ഒഴിഞ്ഞുതന്നെ കിടപ്പൂ

നിനക്ക് പാടാനായ് എഴുതിയ വരികൾ 

ഇന്നും ഗാനമാകാതെ കിടപ്പൂ

നിനക്കായ്‌ ഞാൻ പാടാറുള്ള പാട്ട് 

പിന്നിതുവരെ മൂളാതെ കിടപ്പൂ

നിന്നെ ചുംബിക്കാൻ കരുതിയ ചുണ്ടുകൾ 

ഉണങ്ങി വരണ്ടു കിടപ്പൂ

നിന്നെ പുണരാൻ കാത്തിരുന്ന കൈകൾ 

ഇന്ന് ചലനമറ്റ് കിടപ്പൂ

നിന്നിൽ കിടന്നു പറയാനുള്ള കഥകൾ 

സ്വപ്നങ്ങളായി തന്നെ കിടപ്പൂ

നിനക്കായി മാത്രം തുറക്കുന്ന മുറി 

അന്നുമുതൽ അടഞ്ഞു തന്നെ കിടപ്പൂ

നമ്മൾ ചേർന്ന് രുചിച്ച വിഭവങ്ങൾ 

പിന്നീട് നാവിൽ തൊടാതെ കിടപ്പൂ

നമ്മുടെ മാത്രമാം ആ മധുപാത്രം 

ഇന്നും മുറിയിൽ അലസമായി കിടപ്പൂ

നിനക്ക് വിളിക്കാൻ വാങ്ങിയ നമ്പർ 

ഇന്നും മുഴങ്ങാതെ കിടപ്പൂ

നിനക്കണിക്കാൻ കരുതിയ ദാവണി 

ഇന്നുമെൻ മുറിയിൽ കിടപ്പൂ

ഇനിയും നീ വരും എന്ന 

കിനാവിലാണെന്റെ ജീവിതം 

അലഞ്ഞുനടക്കുന്ന എൻ ഹൃദയം 

നിനക്കായ് കാതോർത്തിരിക്കുന്നു.

വഴി തെറ്റിയ മനുഷ്യൻ

അവസാന ശ്വാസം

 

 

അച്ഛൻ